Never mind, a bicycle.

Tijdens het verlof heb ik 2 Contour roam sport camera's aangeschaft. 

Deze gebruik ik om tochten mee te filmen, alsook toertochten met de Gensteliggers.

Maar daarnaast heb ik ook steeds een camera op de helm staan als ik naar (of van) het werk fiets. Enkel de rit rond de middag wordt gefilmd. De andere rit is om 5 uur smorgens of na 22 uur savonds en dan is er echt niet veel te zien.

Het is een tocht langs vrij autoluwe straten, maar sommige dagen is het echt niet moeilijk om rare zaken te filmen. Deze week op donderdag en vrijdag middag was het wel heel erg. Het leek alsof de meeste autobestuurders de regels van het "spel" verleerd waren. 

Hieronder staat een compilatie. 

Het is allemaal zo relatief.

Na het weerpraatje van gisteren na het nieuws van 18u00 op één had ik plots zeer sterke twijfels of ik deze morgen wel zou forenzen met de Grasshopper.
De laatste weken heb ik wel meer dagen last gehad van de wind waarbij ik moeilijker mijn fiets (en mezelf) recht kon houden. En stevige wind met regen maakt het nog allemaal moeilijker, want het zicht wordt beperkt door de druppels mijn bril (en bij een ligfiets kan je niet ff boven je bril uitkijken). Als je zo een beetje aan het slingeren gaat dan zou je toch gaan denken dat de autobestuurders een beetje gaan uitkijken bij het inhalen. Maar dat blijft bij dromen vanop je fiets. Blijkbaar is er bij veel autobestuurders nauwelijks of geen inlevingsvermogen hoe het voelt om als fietser een auto rakelings naast je voelen inhalen als je wat problemen hebt met je evenwicht.
Voor vandaag werd een natte maar ook winderige (tot 80km/u) dag voorspelt en ik besloot om de trike te gebruiken.
Dat neemt wel een beetje tijd in beslag. Ten eerste moest ik die klaarmaken om te forenzen, dwz. de tassen die aan de zitting hangen mogen eraf, want zoveel heb ik nu ook niet nodig om die 11 km af te liggen. De trike kan ik ook niet in 1 keer naar beneden brengen (via de lift), dus moet ik smorgens ook wat extra tijd inplannen. Maar dat viel allemaal mee. De zitting is plots veel lichter geworden, er moet maar 1 tas mee, op de drager achteraan.
Het duurt allemaal wel ietsje langer om de fiets op te tuigen; 2 maal de lift af en op (1 maal voor de fiets, 1 maal voor zitting, tas, helm, ...), dan de fiets naar buiten en open vouwen, de zitting erop, tas erop, vlag plaatsen, en lichtjes plaatsen, stuur en spiegels juist zetten en vertrekken.
Maar een seconde duurt echt wel langer dan je zou gaan denken en dus zeker ook 5 minuten, een uur, ... En... ik ben een ochtend mens, ik kan gemakkelijker om 4 uur opstaan dan pas om 23 uur gaan slapen.
Dus zoveel tijd verloor ik nu ook weer niet en ik was weer een sensatie rijker, want net zoals met de Grasshopper voelt het niet echt aan alsof ik ga werken. En met de trike lig ik liever in de regen (als het toch moet) dan met de 2-wieler. Zeker bij wind. Meer dan eens heb ik mijn voeten voelen wegschuiven bij het stoppen (het is wel al beter dan in het begin, ik plaats mijn voeten veel meer onder mij, het onderbeen dus verticaal ipv schuin voor-naast mij). Maar er zijn een paar plaatsen waar ik moet stoppen op een kruispunt, waar ik steevast voel dat mijn schoen wil schuiven bij nat wegdek.

Met de trike moet ik enkel naar het verkeer kijken en indien nodig remmen en terugschakelen. Er is geen uitklikken en evenwicht bewaren bij, dat doen de 3 wielen wel.

Uiteindelijk regende het deze morgen zachtjes, zonder wind, en na de middag waaide het vrij hard maar zonder regen.
Maar ik weet nu wel dat ik meer de trike ga gebruiken bij nat en/of winderig weer, zeker nu in het najaar.

Gaan werken..., je zou het nog plezant gaan vinden.

Waarom geen Abrams, Leopard of Leclerc eisen?

Deze week was ik ff aan het lezen in een streekkrant.
Op het eind stonden de zoekertjes, iets wat ik normaal oversla, maar deze keer (bij gebrek aan iets beters te doen) bleef er toch ff in neuzen.
Nu vielen 3 zoekertjes mij op. Het waren 3 zoekertjes, waar gezocht werd naar een kinderoppas, die de kindjes ook naar/van de school en/of crèshe brengen/afhalen.
Nu opzich is daar niets raars aan, als beide ouders gaan werken waarbij de uren slecht samenvallen kan ik dat best begrijpen.
Maar wat me zeer verbaasde dat er telkens bijstond dat een wagen/auto VERPLICHT was.
Nu begrijp ik iets niet, zijn die scholen/crèshes dan 20 km ver gelegen? Of is het gewoon dat ze niet willen dat hun kinderen worden blootgesteld aan gevaren. Waarbij ze dan zelf door het aanschuiven aan de school/crèshe andere kinderen die "onfortuinlijker"zijn en dus met een fiets/tevoet worden afgezet/opgehaald nog meer in gevaar brengen.
Dus een sportief (of minder fortuinlijk) persoon, die de kindjes met een kinderkar, tandemtransporter of  bakfiets wil vervoeren die vallen gewoon uit de boot.

Ik heb die mensen niet gecontacteerd, dus ik kan het niet weten.
Zelf heb ik geen kinderen, dus weet ik ook niet hoever die scholen/creshes afgelegen zijn.

Het is dus maar een gedacht, en mijn gedachten zijn vrij...

Zelftransport.

De week van het vervoer is wel al voorbij en daarbij is "ontdekt" dat veel autobestuurders zelfs voor minder dan 500 m (VIJFHONDERD METER) de auto gebruiken. Ook al weten ze voor ze instappen dat er parkeerproblemen gaan zijn. Je zou gaan denken dat het sadomasochisten zijn.

Maar daar gaat het nu ff niet om.
Ik heb de laatste dagen eens naar mijn eigen gedrag gekeken.
En nee ik verplaats me ook niet met de fiets voor afstanden van amper 500 m.
Meer zelfs, afstanden tot ongeveer 3 km daar neem ik de fiets niet voor. Die afstanden doe ik tevoet.
De kleinste afstand die ik geregeld met de fiets doe is 6 km. En de stad in is meestal tevoet.
Ik heb ook steeds een buskaart bij. Deze is de laatste keer gebruikt op 7 juli en in augustus heb ik eens de trein genomen.
Dus de laatste 3 maanden mijn verplaatsingen in kaart brengen is niet moeilijk.
Zo een 90% is met de fiets, en een 10% te voet, en een halve % met het openbaar vervoer.

Om een idee te geven, in juli, augustus en september samen heb ik nu reeds 4100 km gefietst.

3 jaar geleden toen ik niet fietste gebeurden de verplaatsingen ietsje anders.
Toen was het ongeveer 80% met het openbaar vervoer (hoofdzakelijk de bus) en de rest te voet.  

Regen: een valse reden om de auto te nemen.

Veel mensen "willen" wel de fiets nemen, maar verschuilen zich achter het typische Belgisch weer om toch de auto te kunnen nemen.
Er zijn al veel statistieken opgedoken waarin wordt gemeld dat het hooguit 6 tot 8% van het woon-werk verkeer regent.
Optimisten zeggen dat het weinig is en nemen de fiets.
De pessimisten geloven het niet, volgens hen regent het ALTIJD, de perfecte reden om de auto te nemen, ook voor een paar kilometer.
Ik fiets een woon-werk afstand van 11 km (dit is een veiliger omweg, de kortste weg is 5.5 km). Dat is een goed halfuurtje fietsen.
Het mag dan al 23 uur regenen, als het die 2 halve uurtjes droog is, heb ik droog fietsweer. Klinkt belachelijk? Dat valt nogal mee. Gisterenavond was het om 21.00u stevig aan het regenen. Rond 21.30u was het nog niet droog, maar toen ik na 22.00u naar de fiets ging heb ik geen druppel opgemerkt (behalve onder enkele bomen). En het is niet de eerste keer dat ik dat gemerkt heb.

Uit nieuwsgierigheid heb ik besloten een lijstje bij te houden met het weer waar ik in moet forenzen.
Waarbij ik 5 categorieën heb om het forensweer aan te duiden, en voor de 2 dagdelen apart (heen en terug), en daarnaast kan ik nog eens aangeven aan welke omstandigheden ik ontsnapt ben (het ergste ik die dag (=24 uur) heb opgemerkt).

Dit hou ik bij in een spreadsheet van google: --> hier zo.

Velomobiel of Crashmobiel???

Camera's op de helm zetten blijft niet altijd zonder gevolgen.

De velomobiel die mee reed in de doortrapperstocht in Ieper (19 september) had ff een misrekening gemaakt in de opening tussen 2 paaltjes, dat was net iets smaller dan gedacht. Gelukkig stonden de paaltjes flexibel opgesteld (ze staken los in hun putjes) zodat de velomobiel er toch zonder kleerscheuren door kon, zij het met wiebelende paaltjes achterlatend. 

Ongelukkig voor de velomobilist reed een gehelmde camera achter hem aan.

Gelukkig voor hem was de weg niet zo vlak (kasseien) zodat de (spijtig voor de kijkers) camera iets te veel bewoog om het perfect op plaat te zetten. Maar we willen het jullie niet onthouden, mede dankzij de, niet door geweld afgedwongen, toestemming van de velomobilist.

De laatste krachtmeting van deze zomer?

Vorige zondag (16 september) was er een doortrapperstocht gepland in Ieper.
Deze was al eerder gepland in juni maar door een ongeluk van de organisator werd alles uitgesteld.
En deze keer was uitstel geen afstel, maar werd juni gewoon september.

Ipv naar "Gent fietst!" te gaan die dag had ik reeds eerder gekozen om naar Ieper te liggen.

Ieper ligt niet zo bij de deur, dus er waren een aantal mogelijkheden hoe ik me naar Ieper zou verplaatsen.
1- ik kon mijn kat sturen.
2- de fiets in de autokoffer
3- de fiets op de trein
4- de fiets ondermij, op tijd vertrekken en trappen die handel.

Keuze 1 ligt niet in mijn aard,
keuze 2 is snel van de baan wegens geen auto,
keuze 3: ik zie me die trike niet op en af de trein sleuren.
Dus het werd keuze 4.
Maar dan moet ik wel optijd vertrekken,
dus werd besloten om een nachtje in de buurt van Ieper te slapen.
Zaterdagmorgen vertrokken voor 120 km om in Menen aansluiting te krijgen (en begeleiding) van een medeligger richting Loker. Daar sliep ik in de B&B D'hellekapelle.
De dag erop in de morgen naar Ieper (een goeie 11 km) om samen met de tocht rond Ieper (55km) s'avonds terug in Gent aan te komen met 180 km in de benen.
De totale afstand was 302 km met een gemiddelde va 21.2 km/u of zo een slordige 14 uur fietsen in 2 dagen.

Dat is eens wat anders dan autobestuurders die hun auto nemen voor verplaatsingen van minder dan 500 m.

Ik had mijn fototoestel en de sportcamera's bij.
Van de camerabeelden is een filmpje gemonteerd.

De foto's zie je hier.