De aarde rond.

Vorige maand blijk ik de kaap van 40 000 km te hebben gehaald. Dit in de tijdsperiode augustus 2010 - Oktober 2014. Alles begon met een testritje op de oude Thompson Thunderbird die dan vervangen is geworden door 4 fietsen, waarvan 3 ligfietsen.

De getallen per fiets zijn ook gekend:
Brompton:          een  9 500 km.
Grasshopper fx: een 13 200 km.
Sprint 26:           een 12 700 km.
Flite:                  een   2 900 km.

Als je bovenstaande  getallen optelt kom je niet aan de omtrek van de aarde, de kilometers van de Thunderbird (1500 km) en de huur ligfiets (700 km) zitten daar niet in.

Getallen alleen vertellen natuurlijk niet het hele plaatje.
- De Brompton heeft het eerste jaar heel veel kilometers gemalen. Toen de Grasshopper kwam werd het minder en toen deze ook nog eens het forensen voor zijn rekening nam zakte de Brompton naar zo een 500 km/j. Daarmee letterlijk en figuurlijk de benjamien van de groep, maar heeft een niet onbelangrijke taak.
 -Nu de Sprint 26 het forensen heeft overgenomen van de Grasshopper is de trike aan een heuse inhaalrace bezig en zal de Grasshopper de komende maanden van de eerste plaats verdringen.
- De Flite zal wel een zomerfiets blijven met een beperkt aantal kilometers.
- Maar er is alweer concurrentie opkomst, vooral de Sprint 26 en in mindere mate de Grasshopper gaan het komende voorjaar een stevige concurrent krijgen in de vorm van een E-Orca.

Na 4 jaar kan ik alleen maar vaststellen dat ik me in 1 ding goed heb vergist. En dat was het aantal kilometers dat ik zou fietsen. Het doel dat ik vooropstelde was veel lager dan de uiteindelijke werkelijkheid. Spijt heb ik daar natuurlijk niet van. Alle fietsen worden gebruikt, in tegenstelling tot ik wel eens hoor over nieuw aangekochte fietsen die het eerste jaar zo een 1000 km fietsen en daarna stof vergaren om na 10 jaar zowat onvindbaar te zijn.

Verder heeft de Sprint 26 deze week een onderhoudsbeurt gekregen. Na 12 000 km betrouwde ik de ketting niet meer en gelijktijdig liet ik de rem van het rechtervoorwiel nakijken, omdat die zeer ongelijkmatig remde. Bleek dat er maar liefst 4 gebroken spaken in het wiel staken. Omdat ze op hun plaats waren blijven zitten had ik het niet opgemerkt. Nu met nieuwe spaken erin blijkt het probleem van ongelijkmatig remmen voor 95% te zijn verminderd, en nu zowat onvoelbaar. Nu weet ik meteen hoelang ik met gebroken spaken rondrij... dat is al veel langer dan een paar maand :-( maar ik weet waar ik in het vervolg op moet letten.

Stelen is niet altijd diefstal.

Zo een 2 jaar geleden was er iemand aan het klagen dat het weer niet zo mooi was om te fietsen. Hij zat dan maar thuis te balen. Ik kwam met de opmerking dat je de mooie momenten gewoon moet zien te stelen, zelden is het de hele dag slecht weer en valt er wel een uurtje of 2 uit de lucht waarin je dan een ritje kan maken. Niet altijd zo eenvoudig, soms moeten er andere zaken echt wel gedaan worden, maar zelfs ik als werkende persoon fietste op dat moment duidelijk meer dan enkel het woon-werk verkeer. Dat terwijl de andere persoon gepensioneerd was/is en daardoor het toch wel gemakkelijker moet hebben om eens met de fiets tussen de regenformaties door te gaan fietsen.
Gisteren moest ik daar opnieuw aan denken. Ik had een lang weekend (welke ik heb verlengd tot een hele week verlof) en daar is van geprofiteerd om er op uit te trekken. Zaterdag was er weinig tijd, dus werd het zondag, maandag en dinsdag fietsavond. Onder motto er is toch "nooit iets" op tv (ik heb dan ook maar enkel één, Canvas en Ketnet) en buiten is het mooi. Mooi betekent in deze voor mij: niet koud en na 18 uur lekker donker. Zondag en maandag trokken we er op uit voor telkens om en bij de 50 km. Gisteren maakte ik bewust een korter ritje, ik moet ook niet gaan overdrijven, van 35 km rond Merelbeke en Gentbrugge.

Het was een hele mooie dag geweest, nogal wat jonge een minder jonge mensen hebben hun korte broeken nog niet in de kast hangen, en dat voelde ik ook in de avond. Het voelde veel warmer aan dan maandagavond en er waren nogal wat temperatuurswisselingen. Ik voelde letterlijk de plaatsen waar de warme lucht was blijven hangen en waar de warme lucht reeds weg was. Het blijft voor mij altijd een aangename ervaring dat te voelen.

Vandaag en vrijdag wordt er (beperkte) regen voorspeld en houden we een rustdag, maar de andere dagen, mja we zien wel, maar wellicht ga ik opnieuw enkele mooie momenten stelen om een eindje te gaan fietsen. Of het is op de weg tussen het verkeer (zoals zondag en dinsdag) of ik ga even op het jaagpad gaan liggen zoals maandag.

Op het jaagpad is het altijd rustiger, wel opletten voor ninja fietsers-joggers-wandelaars, want die zijn er ook. Zij zien mij wel, maar ik hun niet. Dat laatste heb ik gisteren opgemerkt toen ik stopte bij 2 wandelaars die een zaklamp bij hadden. Toen ik hun erop wees dat een lamp bijhebben zeer positief is, maar dat ze die ook mogen gebruiken als signaal lamp om zo aankomende fietsers te waaschuwen, maar de eerste reactie was "maar WIJ hadden je wel gezien". Ik probeerde hun duidelijk te maken dat ik het niet erg vind als ze even met hun lamp in mijn richting zwaaien (ik kwam van achterop) zodat ik ook weet dat er zich iemand op de weg bevind, waar die zich bevind en dat ik ben opgemerkt. Ik hoop dat ze er iets uit leerden, dan is mijn goede daad voor die dag ook gesteld.

Impressie Scheldetocht (eindelijk).

Eindelijk is --> de impressie <-- gemonteerd geraakt van de Scheldetocht, gereden op de regenachtige 15 augustus van voorbije zomer. Het had blijkbaar wat voeten in de aarde om eraan te beginnen. Maar uiteindelijk was het gisteren zover. Veel plezier ermee.

Tocht door het donker.

De tijd is aangebroken om tochtjes in het donker te maken. De eerste "tocht door het donker" is enkele weken geleden (tijdens een slapeloze nacht) gelegen en gisteravond is de tweede gereden. Daarnaast maak ik sinds vorige week na de namiddagploeg (omstreeks 23 uur) tijdens het naar huis rijden regelmatig een ommetje langs de Schelde. Dan betekent het 10 km extra, of een verdubbeling van de werk->woon rit maar is wel ongelooflijk ontspannend. Het extra half uurtje fietsen kan uren nawerken en tot 's ochtends voelbaar zijn.

Ook het ritje gisteren deed ongelooflijk deugd. Ik had het vroeg in de ochtend willen maken, maar ik voelde me wat duf en suf en bleef dan maar liggen. Maar tot de veldcross uitzending (streaming op internet) afgelopen was zat ik in tweestrijd. Ik voelde me moe en alweer suf, en ik weet dat het nefast kan zijn om goed te slapen, en een eind fietsen kan dan wel zorgen dat ik frisser ga slapen en ook goed slaap. Maar dan moet je wel de moed hebben je op je fiets te sleuren.

de route

In elk geval, het reed vlot, heel vlot zelfs en ik had er veel plezier in om met de Grasshopper fx door het duister te klieven. Hier en daar onverlichte wegen (dan heb je wel eens enge bochten als je nachtblind bent). Als afsluiter een kleine 10 km over het jaagpad cruisen, wat bekend terrein is en ik moest me niet meer druk maken over onverwachte obstakels.  

soms was het "echt" donker

De fiets heeft een B&M dynamo koplamp van 60 lux en daarnaast heb ik een lamp op de helm van 800 lumen, deze laatste is zeer verblindend en wordt enkel gebruikt zonder ander verkeer en als het zeer duister is.

de verlichting doet het wel

Het licht dat je links onder op de foto's ziet is een axa sport lampje dat standaard op de helm staat om de zichtbaarheid tov ander verkeer te verhogen.

Laatste weekend van de zomer?

Is het eerste weekend van november 2014 het laatste weekend van de zomer? In elk geval zal het wel het laatste weekend van het jaar geweest zijn dat ik in zomeroutfit ging fietsen. De kans is heel klein dat we de eerst komende maanden nog zo een mooi weer krijgen. Omdat er een hele week gewag werd gemaakt van een heel mooi weekend kon ik niet anders dan me voor zaterdagochtend opmaken voor een laatste warme tocht voor dit jaar. Het werd de reeds eerder uitgestippelde maar nog niet gefietste tocht via Eeklo en Zelzate. Het is zo een 80 km lang via jaagpaden, een oude spoorlijn en langs de expressweg (de R4). Vertrokken om 9 uur in korte broek en jasje met lange mouwen, maar anderhalf uur later ging het jasje ook uit en was het in zomertruitje. Verder laat ik vooral de beelden spreken.

iets over 9 uur in Gent.

net buiten Gent het jaagpad op.

10u30, het jasje gaat uit.

voetbal en auto's gaan hand in hand.

typische blokkades
op de oude spoorbaan Bassevelde-Zelzate

oude spoorbaan Bassevelde-Zelzate

2 vogels in de lucht

2 vogels in de lucht

ff poseren

blokkades op een fietspad houden geen SUV's tegen.

oude spoorbaan Bassevelde-Zelzate

langs de Expressweg, de R4

deze gladde kasseien deden me bijna onderuitgaan.

Rozebroeken, Gent er waren veel zonnebaders

Rozebroeken, Gent

iets verder kreeg ik van hen complimentjes over mijn ligfiets

Deze morgen werd ik om 5 uur wakker. Het enige wat ik wou doen was opnieuw gaan fietsen. Maar daar ik ook wel eens moet rusten en ik de laatste weken telkens minstens 200 km heb gehaald, heb ik me gedwongen te blijven liggen.

45678

Ik moest en zou eens een opeenvolgend rijtje van getallen hebben op een van de kilometertellers. Begin deze week zag ik dat deze week met de Sprint 26 de 4567 km (voor dit jaar) ging overschrijden. Op woensdagavond was het bijna zover. Aangezien een dagje werken me 20 km oplevert was een dag langer wachten geen optie, dan was ik zo een 10 km te ver gereden. Dan maar na het werk (na 23 uur) het jaagpad aan het eind van de straat genomen en tot aan de Heusdenbrug gereden en daar langs de andere kant terug gekeerd. Zo een 200 meter voor thuiskomst sprong de teller na de komma op 8 en had ik mijn rijtje.

Wat moet ik er nu eigenlijk van denken?

Ik weet niet wat ik er moet van denken, was het om te lachen, te huilen of gewoon de grap van het jaar. Maar het kruispunt Antwerpsesteenweg-Hollenaarstraat/Pijkestraat in Sint-Amandsberg (Gent) is een kruispunt waarbij de zijstraten een detectielus in het asfalt hebben om de auto's te detecteren en hen zo groen licht te geven. Het werkt niet voor fietsers, deze moeten een knopje indrukken en dan wachten tot ze net lang genoeg groen krijgen (zo een 10 seconden vrees ik) om de steenweg over te spurten. Voor het gemotoriseerd verkeer werkt dat zeer goed, toch als je ver genoeg rijdt en de lus activeert.

De detectielus is goed zichtbaar voor de zwarte auto. 

Vandaag kom ik eraan na het werk en ik zie een hele rij auto's staan wachten. In zo een situaties hou ik het normaal veilig en schuif ik achteraan aan, eens over het kruispunt kan ik toch verder via een verkeersarme straat ;-) . Maar hier (en nu) vertrouwde ik het helemaal niet, er hadden me namelijk maar een paar wagens ingehaald en er stonden echt wel veel meer auto's te wachten, die hadden toch al groen moeten hebben gekregen.

Rechts staat de laatste van 12 wagens.

Ik rij de wachtende auto's rustig links voorbij (rechts lukt niet) en eens ik naast de eerste auto kom zie ik het probleem. De eerste auto is niet ver genoeg gereden en de detectie lus is niet geactiveerd. Dat zie ik ook aan het feit dat het kruisende zebrapad nog groen licht heeft, eens dat op rood staat weet ik dat het groen eraan komt en dan mag ik blijven zitten. Dat leer je snel als je er dagelijks komt, ook dat ik in de vroege ochtend (5 uur) of late avond (22u30) de knop moet bedienen wil ik niet eerder in slaap vallen dan dat het groen wordt.

De eerste wagen is niet ver genoeg door gereden.

Aan de overzijde staan ook 2 auto's, maar daar staat een wielertoerist ostentatief in het midden van de weg (ja ik weet, ik sta ook in het midden, altijd op dit kruispunt, maar ik stap wel af om op het knopje te drukken) en die belet dat de eerste auto over de detectielus kan rijden en de wielertoerist zelf heeft blijkbaar ook geen zin (of heel veel tijd) om op het knopje te gaan drukken.

Aan de overkant een fietser en 2 wachtende wagens.

Ik heb dan maar mijn goede wil getoond en ben, eens ik vooraan stond, op het knopje gaan drukken. 

Het is beter dat een auto de lus activeert, dat werkt sneller dan als je op het knopje gaat drukken. Fietsers hebben steeds tijd over, anders namen ze wel de auto, zal ik maar denken. Ik heb me ook wijselijk van het idee onthouden om de eerste bestuurder erop te attenderen dat hij over die lus moet rijden, want zo een commentaar komt niet altijd goed over. Ik heb het vroeger nog gedaan op een ander kruispunt (waar de lus ook voor fietsers werkt) en de bestuurders die daar stonden te wachten op groen (dat maar niet kwam) bleken niet altijd even blij met mijn uitleg over wat te doen bij een detectielus (of komt het doordat ze zo op hun eigen domheid worden gewezen).
Ik had wel willen zien hoe het over komt, een fietser die een hele rij auto's inhaalt en dan afstapt om op het knopje te gaan drukken om hun allemaal te laten de weg te vervolgen. Had ik het niet gedaan dan konden ze (en ik) daar nog wel ettelijke minuten staan wachten op het groen dat maar niet komt. Ook als de lussen niet geactiveerd en de knopjes niet bediend worden, wordt het wel eens groen voor de zijstraten, maar hoelang je daar op moet wachten ga ik niet uitzoeken. Ik weet nog dat ik daar 's ochtends vroeg en 's avonds laat nog door rood ben gereden, de knopjes werkten niet en de lus "zag" me ook niet, en na zo een 10-15 minuten werd het mij toch ook wel wat lang en toen reed ik goed uitkijkend de steenweg over (als geen enkele auto op de steenweg te zien was). Toen was een bericht naar de politie genoeg om, 3 weken later, een herstelploeg te sturen.

Toch wel een gek idee, 14 wagens staan te wachten aan een kruispunt en een fietser moet zich naar voor wurmen om hun groen licht te geven.