De wereld rondom mij? Ik begrijp er de ballen van.

Gisteravond iets voor 23u00, 2 kruispunten voor ik thuis ben (minder dan 1 km). Een bestelwagen is aan het bumperkleven in een nauwe straat waar ik weiger (voor ieders veiligheid) hem te laten passeren. Het was ook nauwelijks 150 m voor een kruispunt waar we moeten stoppen en voorrang geven. Na het kruispunt te zijn opgedraaid begint de bestelwagen direct aan een inhaalbeweging waarbij ook tegenliggers verraderlijk dichtbij zijn. Daarbij zijn de tegenliggers verplicht te stoppen (wat ze ook doen) of er gebeuren ongelukken. De bestelwagen moet dan direct na de tegenliggers linksaf slaan op het volgende kruispunt (hij had wel nog net groen, ik niet).
Ik heb de "pech" oranje licht te "krijgen" en dus stop ik (omdat ik het ook veilig kan). Maar er bleek ook al een andere wagen achter mij te rijden. Van deze krijg ik naast mij een geluidsignaal als moest ik door rood gaan??? Wat blijkt, ik wordt ingehaald en de auto scheurt door rood en slaat rechts af (vlak voor mijn neus, gelukkig sta ik stil).
Een paar seconden later zie ik uit linkse zijstraat een auto komen die volgas de bocht neemt en richting stad scheurt (gelukkig niet mijn kant op). Het is daar stedelijk gebied en de max snelheid is 50 km/u.
Het valt me wel meer op dat er (zolang er geen file is) hier zeer snel wordt gereden.

Mja, ik merk dit soort ridicuul gedrag wel meer. En ik hoor wel eens hallucinante verhalen over wat er op autosnelwegen gebeurt. Anderzijds hoor ik ook wel mensen die schrik hebben om nog met de auto te rijden. Vanwege de drukte en het agressief rijgedrag.

Nu begrijp ik 1 zaak niet.
Vanuit de fietsers zijn er bewegingen (zoals trapkracht) die ijveren voor een veiliger verkeer (en meer plaats voor de fiets). Maar waarom hoor ik niets van auto bestuurders die zich groeperen om zich te verzetten tegen het agressief rijgedrag op de weg. Of zijn die er maar merk ik er niets van?

Of is het een gelatenheid net zoals bij de kostprijs van een auto.
-Het is normaal dat autorijden duur is.
-Het is normaal dat bij autorijden doden vallen.

Ik kan me wel ergeren aan dat gevaarlijk rijgedrag, maar als ik ga fietsen probeer ik steeds zoveel mogelijk autoluwe wegen (of fietsbanen - jaagpaden, dat laatste zeker bij lange afstanden) te gebruiken. Maar als autobestuurder heb je weinig keus, je moet tussen de auto's blijven, je kan er niet van tussen, NOOIT.
Het enige dat je kan is ergens minder drukke wegen opzoeken (wat niet evident is als je een eind moet rijden), waar je dan kans hebt gehinderd te worden door: fietsers...

Inhaalbewegingen, waarbij tegenliggers genoodzaakt zijn te stoppen omdat er anders ongelukken gebeuren heb ik al meer gezien en zelf ook meegemaakt (ooit is er een eens op de stoep gejumped met zijn auto om zo ternauwernood een ongeluk te vermijden).
Ook het inhalen van een voertuig dat staat te wachten voor een rood licht heb ik al eerder gezien (eens een bus van Delijn op die manier ingehaald zien worden) om zo door het rood te racen (op hoop van zegen dat het goed gaat).

Ik begrijp het gedachtengoed van deze mensen echt niet. Of is het zo dat hun agenda zo vol is als de mijne leeg. Hebben ze zo veel tijd tekort (als ik teveel) dat het een zodanig risico waard is een leven te riskeren (al dan niet hun eigen leven) om toch maar wat tijd in te winnen.

De wereld rondom mij? Ik begrijp er de ballen van...

Soeptocht 28-10-2012

Vorige week op zondag hadden we de soeptocht in en om Ichtegem.
Het was een koude (zeker om 6u30 in de ochtend) maar toch zonnige zondag, met verbazend veel deelnemers. We waren maar liefst met 11, waaronder 2 verrassend jonge deelnemers. Misschien had de beloofde soep aan het eind van de tocht er iets mee te maken ;-)

Naast de trike had ik ook het (al dan niet gevreesde) fototoestel en de sport camera's bij. De foto's staan nu online. Op de video moet nog ff gewacht worden.

Voor mij was het een dag van 136 kilometer.
Ook heb ik die dag de vierde en laatste doelstelling voor dit jaar gehaald.
Namelijk 10 000 km liggen in 1 jaar. Ik heb de klus in 10 maand geklaard. Het lijkt een eenvoudige klus geweest te zijn, maar dat was het allerminst. Had ik niet het plan opgevat om vanaf eind April ook naar het werk te liggen, iets dat me gemiddeld 400 km/maand oplevert. Dan had ik het veel moeilijker gehad. Ook het (bijna) obsessief ligfiets denken in Juli en Augustus (respectievelijk 1770 en 1450 km) en daarna het berekend gaan fietsen in September en Oktober was nodig om het te halen.

Nu ga ik het wat rustiger aandoen, er is wel nog wat meer in het leven dan ligfietsen.
Maar ik heb (naar mezelf toe) toch bewezen dat ik meer in mijn mars heb dan ik in eerste instantie dacht.

Racing team

Gisteren opweg naar het werk komt een collega naast me fietsen (lees inhalen). Ik lag toen aan een mooie 25-28 km/u. Dat is zowat het maximum dat ik een langere tijd vol kan houden. Maar de kans een poging te wagen om te volgen kon ik niet zomaar laten passeren. Ik ging er dus achteraan en bleek dat we een snelheid haalden tussen de 30 en 33 km/u en voor mij is dat veel. Ik kan dit ook maar een korte tijd volhouden. Uit ervaring weet ik dat mijn hartslagmeter vrij snel aangeeft dat ik over mijn maximum ga. Maar uit lichamelijke ervaring weet ik ook dat dit voor mij niet vol te houden is. Op het eind heb ik ff gelost, maar aan de fietsstalling was ik hem toch net voor. Dit omdat ik net iets vlotter de rotonde over kon en dat de ander daarna aan de oprit van de auto parking gehinderd werd.

Het verschil tussen de fietsen is ook zeer groot.
Niet alleen was het een bukfiets - ligfiets strijdje, maar ook racefiets - toerfiets en ook nog lichtgewicht versus "tank"uitvoering.

Maar eerlijk is eerlijk, veel langer kon ik dit niet volhouden.
Ik zag er ook mooi uit in de kleedkamer, het zweet gustste uit mijn poriën, zelfs mijn benen dropen...

Rij - Bewijzen...

Daarnet hoor ik in het nieuws dat er nieuwe rijbewijzen komen.
10 jaar geldig en de grootte van een bankkaart.
Iedereen die al een rijbewijs heeft zal een nieuw MOETEN KOPEN.

Nu dringt de vraag zich echt op. Wat doe ik dan?
Voor het nieuwe rijbewijs betalen of gewoon het oude inleveren en zonder verder door het leven gaan.

Ik heb een rijbewijs, maar heb sinds minstens 10 jaar niet meer gereden,
zelfs heel sporadisch zit ik nog in een auto.
Nu heb ik reeds langer me de vraag gesteld, wat als...
Want ik als ik eerlijk ben, ik durf niet meer te rijden.
Dus, meer en meer dringt zich het antwoord op de vraag: wat doe ik bij het nieuwe rijbewijs? Want ik ben er als ik eerlijk moet zijn er niets mee en eigenlijk ben ik wellicht beter af zonder. En de andere weggebruikers ook, want ik zou toch maar een gevaar zijn.

Het is net als toen ik 15 jaar geleden de auto terug naar de dealer bracht. Ik deed het ook niet zomaar maar toen ik het echt had gedaan viel wel een pak van mij af. Niet zozeer dat ik blij was van de auto af te zijn, maar vooral de beslissing was gevallen en ik moest niet meer piekeren over de vraag. Toen viel er echt een pak van mij af. Want zoiets beslis je echt niet zomaar.

Het is niet zo dat morgen het nieuwe rijbewijs moet afgehaald (lees betaald) worden.
Ik kan er nog een tijdje over nadenken.

Jongeren...

Jongeren, het zijn rare wezens, we zijn het allemaal geweest, en op elke nieuwe generatie wordt veel gevloekt.
Maar het is niet steeds kommer en kwel.
Onderstaand filmpje is opgenomen 2 weken geleden opweg naar het werk.
2 jongens zijn op het fietspad aan het kuierfietsen, of hoe moet je zo langzaam fietsen benoemen?
Ik was niet van plan om hen in te halen, ik vertrek toch op tijd en wat verder komen we toch op een kruispunt waar ik moet afslaan. Dus besluit ik om achter hen ook te "kuierfietsen".
Niet dus, want als ze me opmerken maken ze spontaan plaats, of was het enkel en alleen maar om mijn fiets eens te kunnen zien...
Ik heb het hun niet gevraagd, we gaan dus nooit weten hoe nobel hun gedrag was ;-)

plakploegen en foutparkeren.

Voor sommige mensen is het echt moeilijk om enkele meters te stappen.
En dan heb ik het niet over mensen met een mobiliteitsbeperking.
Deze week gaf ik commentaar op een foutparkeerder en de reactie was dat toch de helft van het fietspad vrij was. Dat ze niet op de weg mocht parkeren (ik ziet niet in waarom niet er stonden namelijk geen verbodsborden). En de parkeerplaatsen zo een 20 meter verder.. dat was er blijkbaar wat over. De vrouw krulde zich in allerlei bochten om toch maar haar gelijk te krijgen, terwijl ze sowieso foutgeparkeerd staat. Het is soms echt zielig hoe sommige autobestuurders zich gedragen.

Het was een plakploeg, dus een foto genomen (met de sportcamera) en opgestuurd naar de lokale afdeling van de politieke partij.


Krijg ik al reactie:

"Ik herken die mevrouw helemaal niet?
Gaat het over Lochristi?

In ieder geval ... over enkele dagen zal de kans véél minder zijn ... :)"

Het gaat hem vooral over die laatste zin.
Zo neerbuigend doen over fietsers.
En dit net voor de lokale verkiezingen.
Van kiezers lokken gesproken, deze kan tellen.

Vanwege de vraag. De gemeente is Lochristi. dat kon je al lezen in het antwoord van de partij afdeling.
De politieke partij is de CD&V.

Kinderen en ligfietsen.

Het blijft steeds verbazen, hoe kinderen kijken, soms letterlijk staren naar een ligfiets.
In dit filmpje steekt een klasje de straat over.
Waarbij ze, als ik eraan kom, plots vergeten waar ze mee bezig zijn.
Je kan het niet horen, maar op het laatst zegt een begeleidster tegen de kindjes rond haar: "dat is een ligfiets".