Modificatie van de Orca.

Welke van de 2 vragen moet je eigenlijk stellen:

- Wie heeft de zichtbaarheid van de velomobiel aangepast?

- Wie heeft de zichtbaarheid van de velomobiel niet aangepast?

In elk geval, bij mij was het vanaf de dag voor de bestelling van de Orca zaak dat de Orca ging aangepast worden. Ten eerste was er de zoektocht naar meer reflectering aan de zijkant, een probleem dat in de kortst mogelijke tijd werd ingevuld.

Foto: Jan.

Daarna begon de zoektocht naar extra verlichting. Vooral achteraan, want van het achterlicht was ik helemaal niet onder de indruk. Meer zelfs, ik ervaar dat ik de neiging heb om puntbron verlichting over het hoofd te zien. En ik zal niet de enige zijn, misschien komt dat ook de door de lichtvervuiling waar we in Vlaanderen last van hebben.
Toen Jan met de mast uitpakte, wou ik er ook een. Toen Flevobike (misschien naar het idee van Jan) uitpakte met de vin vond ik dat ook een leuke oplossing, het is maar dat ik niet wist in welk stadium van ontwikkeling de vin zich bevond dat ik er niet naar gevraagd heb toen Brecht de Orca ging ophalen bij Flevobike. 

Anderzijds met een "verlichtingsset" boven op de Orca heb ik een probleem als ik de tochten van de ligfietsers wil filmen. En ondertussen is al bewezen dat de opnames gemaakt met de camera's op de helm best goed zijn. Een mast of vin achterop de Orca zou een obstakel zijn waar niet naast te kijken valt.

Uiteindelijk heeft het gedachtengestuiter in mijn hoofd (met hints van personen als Brecht en Jan) het idee opgebracht wat al langer te zien is op andere velomobielen, namelijk ledstrips op de Orca. Origineel is het dus niet, maar er is toch een eigen draai aan gegeven. Maar het resultaat is, na een paar omzwervingen en "testmontage", een Orca die zo zichtbaar is dat, als je durft te beweren hem niet gezien te hebben, je gewoon niet gekeken hebt. 

Er zijn 4 ledstrips van 30 cm aangebracht. 2 rode achteraan op de bult startend bij het achterlicht de bult opgaand en 2 witte vooraan startend bij de spiegels aflopend naar voor. Beide zijn zowel in voor- of achteraanzicht als in zijzicht zeer goed zichtbaar. Nog veel meer dan met een vin of een mast is met deze strips heel duidelijk de grootte van het voertuig te zien en onmiskenbaar kan je zien waar de voor en achterkant zich bevinden.

zijaanzicht (foto: Jan)

En bij vooraanzicht is heel duidelijk te zien hoe breed het voertuig is.

vooraanzicht

Zeg niet dat de achterzijde niet zichtbaar is.
Zelfs de laatste witte led is nog zichtbaar.
foto: Jan.

Nog voor je langszij komt krijg je al een idee van de omvang.
Dit zowel bij het voorlangs als achterlangs komen.
foto: Jan.

Het zijn 12 volt leds en ze zijn aangesloten op een aparte, zeer compacte, 12 volt batterij. De witte leds zijn met elkaar verbonden en de rode leds zijn aan elkaar verbonden. Maar voor en achter zijn apart aan dezelfde batterij gekoppeld, zodat het mogelijk is met enkel de rode of witte leds te rijden. De witte leds zouden wel eens voor een witte muur kunnen zorgen bij zeer dichte mist en dan is het handig deze te kunnen afkoppelen. De ledstrips zijn waterdicht en kosten 6 euro het stuk. Deze zijn gekocht bij een autodealer in Zingem. De batterij, die ook een aan/uit knop heeft, kost 39 euro en is besteld bij een onlineshop in Nederland. De reden dat ik met een aparte batterij werk is dat ik schrik had om aan de elektrische installatie van de Orca te (laten) "prutsen" om de ledstrips eraan gekoppeld te krijgen. De batterij wordt met velcro op de linkerwielkast tussen de stuurknuppel en de kooistructuur waar de klep op vast zit op zijn plaats gehouden.

De link voor meer info over de ledstrips.

De link voor meer info over de batterij.

Het enige waar waar ik nu opzoek naar ben is een installatie die ik tussen de batterij en de leds kan plaatsen om ze te laten knipperen. Zo zou ik dubbele richtingaanwijzers kunnen nabootsen terwijl ik niet in de Orca zit. Techneuten die een oplossing kennen "moeten" ze als reactie posten.

Hieronder  de rest van de foto's gemaakt tijdens en na de montage.

Hier gaan de draden langs het achterlicht binnen.

De draden van de witte leds komen binnen langs de spiegels.

De draden komen binnen links en rechts van het achterlicht.

De witte leds branden.

De rode leds doen het ook.

De hele installatie is uitgevoerd door een vriend van mij. Ikzelf ben wel fijn in grof werk, maar veel te grof in fijn werk. Er is wel degelijk een verschil tussen een nieuwe velomobiel en een nieuwe landbouwmachine. Bij het laatste lag soms bij levering een slijpschijf en laspost klaar om ze naar onze persoonlijke wensen aan te passen. Naar de afwerking werd niet echt omgekeken, maar na een uur op het veld zag je daar meestal al niet veel meer van.

Winter - Into (the) darkness. The edge of heaven?

na de zomer spring ik "Into darkness"

Na een (voor mij toch) mooie zomer laat de herfst zich nu al voelen. Waar sommigen zitten te treuren om wat komen gaat, zit ik uit de kijken naar de komende maanden. Deze week heb ik nog maar eens ervaren hoe prettig ik het soms vind om door de regen te fietsen. Niet dat ik iemand ben die met een open ligfiets zomaar een tochtje in de regen zal maken. Maar zo erg is het nu ook weer niet om eventjes door de regen te moeten forensen. Meer zelfs, deze week slaagde ik erin om tijdens een regendag toch nog een ommetje te maken, gewoon omdat het zo lekker aanvoelde. Enkel op donderdagochtend (voor zover je 4u30 - 5 uur ochtend kan noemen) had ik het barkoud, het moet ergens rond de 2 graden "warm" geweest zijn en ik bevroor zowat toen ik buiten kwam. Maar als je je na 5 km voelt opwarmen, het na 10 km prettig fietsen vindt en je dan 3 km later met spijt de fietsenstalling binnenrijdt omdat je wel nog een paar km langer wou rijden...

Op woensdag reed ik via een ommetje naar huis. De regen voelde iets te prettig aan om te snel thuis te zijn.

woensdag, begin van de omweg

woensdag, 10 km verder en bijna thuis

Donderdag wou ik ook nog een extraatje van 10 km rijden, maar ik heb het afgeblazen toen een collega ligger (en bekende) naast mij kwam rijden.

donderdag, samen lekker in de regen

Op vrijdag was het mistig/lichte motregen en dan maakte ik van de standaard 13 km zo een 28 km.

vrijdag

Dat staat allemaal in contrast met de vraag die ik deze week gesteld kreeg of ik nog veel fietste. Na mijn positief antwoord werd toch gesteld dat, nu de winter eraan komt, het seizoen toch wel voorbij is. Mooi niet dus, en zijn gezicht sprak boekdelen, maar die weet wellicht nog niet van mijn laatste aanwinst.

In elk geval, ik heb de Orca niet nodig om mijn humeur een oppepper te geven als ik naar het werk moet. De streamer op de Sprint 26 heeft daar ook een aandeel in. Dat daardoor de voeten droog blijven en ik met een korte (afgeknipte) regenbroek de benen droog kan houden zal er wel iets mee te maken hebben.

Maar na 2 ritten in het donker met de Orca zit ik nu nog meer dan ooit uit te kijken naar de donkerste periode van het jaar. Als ik weer eens een slapeloze nacht heb kan ik veel beter kilometers gaan tellen op het jaagpad dan dat ik wollen schaapjes lig te tellen. Het zal al eens mogen wat kouder zijn, of winderig, of regenen... In contrast met het achterlicht zijn de koplampen van de Orca fantastisch. Met het dimlicht kan ik, zonder anderen te verblinden, perfect op het jaagpad doorknallen. Het zijn uitzonderingen als ik het grootlicht nodig heb en dat maakt het rijen 's nachts er ook veel leuker op.

"Black Winter day" ik kan niet wachten.

of sta ik gewoon aan "The edge of heaven".

Gent Fietst! 2015, een visuele impressie.

Omdat er elders reeds een verslag van de tocht is gemaakt 

hou ik het heel kort en laat ik de video "spreken".

Deze keer is het opnieuw een rustige montage geworden.

De totaalduur (in- en outro inbegrepen) net iets meer dan 2 minuten.

1000 km Orcaan.

Enkele dagen geleden ben ik de 1000 km als Orcaan overgestoken. Na vorig weekend staat de teller op 1112 km en de Orca begint zich meer en meer te profileren.

- De kruissnelheid van 25 km/u waar ik op hoopte blijkt de ondergrens van het bewogen gemiddelde te zijn. Er zijn al gemiddelden gehaald van 28,5 en 29 km/u, zelfs over afstanden van 110 km, maar dan rij ik me helemaal aan gort.

- De meest economische snelheid (op vlakke, rechte wegen) blijkt 30 km/u te zijn. Met een heel mooi en glad wegdek gaat dat tot 32 km/u en met ideale omstandigheden tot zelfs 34 km/u. Bij grof asfalt of beton kan de snelheid zakken tot 29km/u. Met de Orca voel ik nog veel beter het verschil tussen glad en minder glad asfalt en dat kan 3km/u verschil in snelheid geven. Eens boven die snelheid voel ik heel goed dat er veel meer kracht nodig is om de snelheid aan te houden.

- De Orca gebruiken om te forensen is geen goed idee. Het uithalen uit de garagebox en het vastmaken in de fietsenstalling op het werk vraagt meer tijd dan de andere ligfietsen (Sprint 26 en Grasshopper) en dat staat buiten verhouding tot het extra plezier ik aan het Orcanen beleef. Dat is helemaal anders dan tov. het forensen met de Brompton vouwfiets. Met deze laatste zou het echt het snelst gaan, maar het plezier van het liggen met de ligfiets maakt het "tijdsverlies" meer dan goed. Anderzijds is het nu wel mogelijk om bvb startend van op het werk rechtstreeks naar afspraken te rijden die wat verder gelegen zijn (dan spreek ik van 30-40 km ver). Dit was met de andere fietsen onmogelijk.

- De Orca profileert zich wel als mijn lange afstandsfiets en ik kan nu wel mee met de andere ligfietsers. Vroeger was ik een van de traagste en was het dikwijls bijpikkelen geblazen om mee te kunnen. Nu blijk ik wel eens ingetoomd te moeten worden. Ik word nog steeds aanzien als de traagste en als ik dan op kop moet rijden ga ik onbewust naar mijn meest economische snelheid, maar als er open liggers bij zijn brengt hen dat in de problemen. Na de Gentse gordel, die ik met Gert-Jan (met een Quest) reed, bleek ik na 120 km behoorlijk uitgerust thuis te komen. Ook al reden we met een kruissnelheid van rond de 30 km/u, glooiden we door de voet van de Vlaamse Ardennen (Zwalm) en haalden we een gemiddelde van 25 km/u.

- Dit laatste maakt ook dat mijn actieradius behoorlijk is uitgebreid. Daar waar ik vroeger enkel in de zomer buiten Oost - en West-Vlaanderen (bvb Tielt) raakte voor een tocht in groepsverband, is nu reeds het plan gemaakt om op 11 november de officiële maidentrip van LIA (LIgfietsers Antwerpen) mee te fietsen. Deze is in en om Lier, zo een 70 km ver. Ik ben er alleen nog niet aan uit of ik een overnachting boek, of toch maar niet. Bij het laatste leer ik ook mijn grenzen kennen. En er zijn reeds vage plannen om zelfs in de winter eens een weekendje weg te fietsen.

- De grootste dupe gaat de Toxy Flite zijn. Wellicht gaat volgende zomer de Orca veel ritten van de Toxy afsnoepen en gaan de weinige kilometers die met de Toxy gereden werden, nog minder worden. Anderzijds gaan vanaf nu wellicht (nog) meer kilometers gefietst worden. Het weer gaat nog minder van invloed zijn om er recreatief eens op uit te trekken, enkel storm, stortregen en vriestemperaturen gaan me nog kunnen thuishouden.

- Velen stellen wel eens de vraag: had ik het maar eerder gedaan. Deze is hier niet van toepassing. Ik was er niet klaar voor en het is de revalidatieperiode na een ongeval (22 november 2013) dat ervoor zorgde dat ik alles nog eens op een rijtje plaatste en uiteindelijk heeft gezorgd dat er plaats (in mijn hoofd, financieel en stalling) werd gemaakt voor een velomobiel. Wat wel is, is dat eerst het plan werd opgevat om pas winter 2016-17 of 2017-18 een velomobiel "in huis" te halen. Had ik echt zo lang gewacht dan had ik me wel voor de kop gestoten, over hoe stom ik wel kon zijn.

- Ik krijg veel reacties dat de Orca heel erg mooi is. Ik moet toegeven, de zwarte onderkant en de gele bovenkant komen heel goed uit. Veel beter dan verwacht en de zwarte (reflecterende) bestickering doet helemaal geen afbreuk aan het uiterlijk. Eigenlijk is het toeval dat ie "mooi geel" is... Het was de bedoeling om met een witte rond te rijden, maar daar Jan reeds een witte heeft, groen ook reeds bezet is (hoewel groen nooit een optie is geweest) en ik geen andere mooie kleuren zag dan geel was de keuze snel gemaakt. Meer zelfs, op het ligfietstreffen begin mei viel me op dat het merendeel van de velomobielen (toch deze kant van Vlaanderen) wit zijn, en als er iets is dat ik niet wil is zomaar opgaan in de "massa". Daardoor kan je wel stellen dat ik blij ben met de witte Orca van Jan, net daardoor is de mijne "MOOI GEEL...".


Tot slot...

van links naar rechts: Ronny, Jan, Paul.
foto: toestel Jan, foto gemaakt door Joop.

Vorig weekend reden we een tocht (rond de haven van Gent) ter gelegenheid van de autoloze zondag. Daar waren de 3 Gentse Orca's die actief zijn in de ligfietsersclub aanwezig en toen heb ik gevraagd of het mogelijk was om een foto te maken van de 3 Orca's en hun Orcanen.

Ligfietsers.be BBQ-tocht een visuele impressie

Op 15 augustus werd de jaarlijkse BBQ-tocht in en rond Hamme gereden. Dit werd door Jan reeds besproken. Veel heb ik niet toe te voegen behalve dat ik een visuele impressie heb gemaakt van de opnames. Op aanvraag heb ik deze keer een rustiger montage gemaakt.

De Gentse Gordel.

Het eerste weekend van september wordt de Gentse Gordel georganiseerd. Vorig jaar kon ik niet deelnemen, ik lag in de lappenmaand. Maar deze keer zou ik opnieuw gordelen. Een oproep op het ligfietsers forum toonde me dat er dit jaar weinig animo rond deze tocht was. Het is ooit anders geweest, maar het was nu zo. Op het laatst meldde Gert-Jan zich, een ligfietser uit Antwerpen (die ik voorbije zomer 2 keer heb "bezocht"), zodat ik niet alleen moest rijden. 

Aan de start meldde Jan zich ook nog. Maar die kwam me iets brengen, ons uitwuiven, uitleg verschaffen aan de geïnteresseerden.

Samen met Gert-Jan werd besloten om de 100 km rit te maken, een cirkel rond Gent die ons in Zwalm aan de voet van de Vlaamse Ardennen brengt, de hellingen waren er uitgehaald, maar helemaal vlak kan daar niet. De dag begon nat maar toen we klaar waren voor vertrek kwam de zon kijken en pas op het eind van de tocht kwamen de wolken opnieuw dreigen.

Ongeveer 10 km van het eind bleek Gert-Jan lek te staan. 

Met een bewogen gemiddelde van 25 km/u hebben we deftig doorgereden.

Gert-Jan net aangekomen.

Jan mag het uitleggen.

Jan mag het uitleggen.

En... Jan mag het uitleggen.

Biobreak time

Paulatem, letterlijk een paar straten "groot" dorp.

Gert-Jan rijdt lek.

 

Bijna klaar op verder te rijden.

De tombola gaat ff fout.

Tot slot trakteerden we onszelf op een wafel en een pint.

Wat me sterk opviel is dat het op zondag op straat ook behoorlijk druk kan zijn, en dat zelfs dan geen tijd meer is om veilig te rijden. Het agressief rijgedrag viel me wel heel erg op en geduld om veilig in te halen is er ook al niet. Iets wat me de laatste tijd opvalt is dat er eerst begonnen wordt met inhalen en pas daarna gekeken of het wel mogelijk is/was. Gisteren (op zondag) ook verschillende onderbroken inhaalpogingen meegemaakt, zelfs een waarbij een bestelwagen, letterlijk, al naast mij reed en dan alles dichtgooide om opnieuw achter mij in te voegen. Er stond/reed een tegenligger "in de weg".

Gekookte Orcaan in eigen nat.

Als Orcaan ben ik nu 562 kilometer ver gereden. Tijd om een paar dingen op een rijtje te zetten. 

Had ik met de Thyss 222 5 maand nodig om de kaap van de 500 km te halen, met de Orca deed ik er 16 dagen over. Ik weet dat het een zeer slechte vergelijking is. Ligfietsen kan ik al enkele jaren, roeifietsen begon ik in maart vanaf nul.

Maar eerst even melden dat de Orca is "gepimpt". Ik was opzoek naar meer reflectie aan de zijkant en Karwij zag wat extra, rijdende, reclame wel zitten. Er werd zeer snel een overeenkomst gesloten. Ondertussen zijn ook de eerste grappen opgedoken: "Met een Orca rijden is een hele Karwij".

Na de sandwishman nu de sandwishorca?

Een paar zaken die me opvallen:

- Ik blijk er veel sneller mee te rijden dan vooropgesteld. Ik was al blij geweest met een kruissnelheid van 25-27 km/u, maar de kruissnelheid ligt tussen de 30 en 35 km/u. Bewogen gemiddeldes van 25 en 27 km/u zijn me niet meer vreemd. Gisteren haalde ik zelfs een gemiddelde van 29 km/u over 28 km toen ik van huis (Sint-Amandsberg) naar Zingem reed voor een afspraak.

- Ik ben al gewoon om iets rustiger op te trekken dan met de andere fietsen. In het begin vertrok ik ermee zoals ik gewoon ben en dat bleek behoorlijk tegen te vallen. Het dood gewicht snel op gang brengen, zeker ondersteuning ingesteld op eco-stand, valt wel wat tegen. Het is pas als de snelheid er in komt (rond de 25 km/u) dat ik echt kan beginnen sleuren.

- De Orca loopt zeer lang uit, ik moet leren lang voor een kruispunt stoppen met trappen en me laten uitbollen. Al meer dan eens schrok ik ervan hoe zwaar ik in de remmen moest gaan om te kunnen stoppen, omdat bleek dat de snelheid nauwelijks gezakt was toen ik aan het kruispunt aankwam.

- De batterij van de ondersteuning is niet normaal. Ik wist dat Paul 199 km uit een batterijlading kon halen. Ik rij niet zo heel traag en vrij vaak sneller dan de beperkte ondersteuning, maar uit de eerste lading (meegeleverde lading bij oplevering) haalde ik 260 km met nog 6% restlading. Daarna herlaadde ik de batterij en daarmee kwam ik gisteravond thuis met 302 km en nog 9% restlading. De actieradius zit dus echt wel goed. Ik kan zo eventjes van Gent naar Hasselt (150 km enkel) en terug rijden met 1 batterijlading.

- De reacties op het jaagpad zijn zeer positief. Ofwel wordt er niet gereageerd, ofwel is het zeer positief. Gisteren kwam ik achterop een wielertoerist gereden en toen hij me opmerkte achter zich stak hij zijn duim omhoog. Na kilometers naast elkaar te rijden en wat uitleg stopte hij zelfs toen we elk onze eigen weg gingen. Met veel interesse bekeek hij het interieur. Vorige week kwam een wielertoerist naast mij rijden en begon meteen vragen te stellen. Ook ben ik eens gestopt bij 2 ouders met kinderen die een discussie hadden over mijn voertuig. De ouders probeerden hun kroost duidelijk te maken dat het een fiets is. Voor de kinderen (in een followme en een kinderstoeltje) was het een auto. Toen ik aan het oudste kind vroeg of ze eens wou kijken maakte ik haar heel erg blij. Daarnaast ook de ouders ff uitleg gegeven en ze bleken ook heel nieuwsgierig. Verder veel lachende gezichten en duimen die omhoog worden gestoken.

- Gisteren is de achterband van de velg gelopen met een ontplofte binnenband tot gevolg. Op een drukke steenweg aan 35 km/u valt dat behoorlijk tegen, wat moet dat zijn op 2 wielen?  Gelukkig had ik een reserve binnenband en pomp bij.

De 2 Karwij Orca's. De groene is van Karwij zelf.

Waar moet ik nog aan wennen? 

- Door de ondersteuning had ik me wijsgemaakt dat ik de hellingen in de Vlaamse Ardennen wel even stormenderhand kon inpakken. Tja, ... dat valt wel eens tegen. Ik moet leren om de hellingen te nemen als vroeger, rustig doortrappen, maar dan met de hulp van de ondersteuning.
- Een Orca, een warme dag, een enthousiaste snelheid en een zeer gemakkelijk zwetende Orcaan is HET recept voor gekookte Orcaan in eigen nat.

De 3 Gentse Orca's: Ronny, Paul en Jan. Daarnaast de Antwerpse Quest van Lucien.

Een paar veranderingen die hebben plaats gevonden tussen de oplevering van de Orca's van Paul en Jan en die van mij:
- Het geluidje van de richtingaanwijzers is weggehaald. Wat ik wel spijtig vind, als je traag tussen voetgangers rijdt kon je dit gebruiken om te melden dat er iets achter hun bevond. Nu heb ik alleen de loeiharde geluidshoorn, die ik wel wat overdreven (en storend) vind om fietsers-voetgangers te wijzen op je aanwezigheid. Ik ben ondertussen wel al een beetje opzoek naar een iets zachtere geluidsbron om te gebruiken op jaagpaden en fiets- en voetgangerswegen.
- Mijn batterij voor de ondersteuning heeft een ingebouwde cycle-analist. Zo kan ik zien hoeveel de batterij nog geladen is. Jan heeft nadien een cycle-analist aangesloten in zijn Orca, maar Paul rijdt nog steeds blind. Wat batterij lading betreft bedoel ik.