Gentse gordel -> video klaar...

Vorig weekend (09-09) met 2 medeliggers de Gentse gordel gefietst.
We hadden gekozen voor de 100 km tocht.
Ik had 2 camera's op mijn helm staan.
Met de beelden daarvan is een video in elkaar geprutst.

Hey, uw lichten branden.

De titel heb ik als reactie al meer gehad.
Ik rij namelijk gemakkelijk met licht, ook overdag.
Ik vergat ze vroeger wel eens uit te zetten en ook had ik reeds opgemerkt dat zelfs bij heldere en zonnige zomer dagen een fietser met licht nog steeds ietsje meer opvalt dan een ander.
Dit kan je zien bij de bukfietsen die een naafdynamo hebben waar alleen het voorlicht op aangesloten is en ze zetten die dynamo nooit af.
Reeds vorige winter liet ik de naafdynamo steeds aanstaan en deze zomer stonden mijn lichten ook meer aan dan uit.
En de laatste weken heb ik besloten om er nooit meer aan te komen. Gewoon laten branden die handel.
Veel energie vragen die niet, je hoort de dynamo ook niet en als het een klein beetje aan je veiligheid kan meehelpen waarom niet.

Maar nu vraag ik me af, deze die me erop attent maken dat overdag mijn lichten branden, attenderen ze lichtloze fietsers er ook op als ze snachts zonder licht rijden?
Want dat laatste merk ik veel op en dat is pas echt gevaarlijk.
Dit weet ik uit eigen ervaring omdat ik ooit zelf eens 2 fietsers maar net op tijd heb kunnen ontwijken (met de auto) die midden op de straat aan het fietsen waren zonder licht, en dat was niet overdag.

Prettige verjaardag.

Mijn Grasshopper heb ik vorig jaardag op 10 september mogen gaan ophalen.
Nu 1 jaar later staat de teller op 6400 km.
Na mijn eerste enthousiasme waarbij ik vele en vele kilometers fietste is mijn gevoel met de Grasshopper wat bekoeld.
Ik fiets er nog graag mee en ik gebruik het om te forenzen wat op weekbasis zo een 115 km oplevert.
Maar er zijn zaken die me wat moeilijk maken. Dat heeft veel te maken met de komst van de trike.
In eerste instantie had deze me geleerd beter te fietsen met de Grasshopper. Bevoorbeeld zonder om het evenwicht te moeten bekommeren het verkeer leren inschatten.
Maar anderzijds blijf ik problemen hebben met de evenwicht, vooral bij het starten en stoppen. Op kruispunten bij minder zicht/druk verkeer durf ik nogal zenuwachtig te worden.
Verder heb ik wat problemen met het zitje. Die bodylink kan dan wel heel goed zijn, mijn rug denkt daar wel eens anders over. Korte ritten tot 50 km zijn op een uitzondering na geen probleem. Maar langer dat durft wel eens rugklachten te geven (ik heb niet alleen rugklachten bij het fietsen hoor).
Ik heb overlaatst de gaaszitting op de Grasshopper geprobeerd. Dat zit fantastisch, maar er dook een ander, ook ernstig, probleem op. Ik kan dan amper met mijn voeten op de grond bij een start en stop. Ik zit dan namelijk wat hoger en het frame aan de zijkant van de zitting hindert me om mijn voeten op de grond te kunnen zetten bij het stoppen. En stoppen met enkel de tippen op de grond, dat zie ik helemaal niet zitten, zeker niet bij nat wegdek. Dan zal ik zeker teveel naast de fiets gaan liggen.

Die rugklachten zijn een andere zaak natuurlijk.
Maar de komst van de trike heeft er ook toe bijgedragen met het iets of wat negatief gevoel over een 2-wieler. De stabiliteit is beter (nogal wiedes), door het lager zitten (de Grasshopper is een nogal hoge ligger) is de sensatie met de trike hoger. De gaaszitting ligt me ook beter.

Ook is het zo dat ik een stuk stouter in het verkeer ben met de trike. Met de Grasshopper voel ik me gemakkelijker opgejaagd, ook al omdat ik me er minder veilig op voel (vooral het evenwicht houden).

Ik ben ook de eerste om toe te geven dat ik technisch helemaal niet zo sterk ben met de fiets. Ik ben geen Boonen, laat staan een Pauwels of Nijs.

Anderzijds denk ik er niet aan om met de trike te gaan werken. Zolang het gure winterweer niet komt opzetten blijf ik met de Grasshopper gaan werken. Wordt het te slecht (echt onveilig door glad wegdek) dan komt de Brompton terug op het voorplan. Misschien dat ik bij storm weer de trike buitenhaal, omdat ik aanneem met deze het minst gevoelig te zijn voor zijwind.

Ik heb dus een beetje een dubbel gevoel met de Grasshopper, maar dat wijt ik niet (of toch maar een klein deel) aan de fiets opzich, maar aan het 2-wieler zijn en mijn technische beperking. En het positieve gevoel staat nog steeds bovenaan. Het is niet zo dat ik met een zucht de fiets optuig om te vertrekken. Dus deze die denken binnenkort een koopje te kunnen doen, moeten vooral blijven dromen ;-)

De prijs van vervoer. (deel 2)

Sinds juni heb ik contact met de schrijver van de blog Leven zonder auto.
Deze blog ligt een beetje stil, maar onlangs is er een nieuwe berekening gemaakt van de kostprijs van een auto. Deze die ik gevonden had toen ik aan het surfen was naar ervaringen over anderen die leven zonder auto (op mijn 15de verjaardag zonder auto) maar de kostprijs bleek outdated te zijn.

Die oude berekening deed me al behoorlijk de ogen fronsen.
De nieuwe liet me van mijn stoel donderen.
Hier onder zie je een afbeelding gemaakt van de pdf met de berekening.
De pdf kan je hier ook helemaal bekijken.

Ik moet toegeven dat ik echt wel blij ben dat ik geen auto heb.
Vooral geen nodig heb, niet alleen materialistisch gezien,
maar (nog meer) ook geestelijk gezien zonder kan.
Want als het verstand zegt dat je een auto nodig hebt,
dan koop je ook een, ook al heb je eigenlijk totaal geen nodig.
En dan is het gewoon een drug.
En goedkope drugs? bestaan die?

Met dank aan Bert van de blog Leven zonder auto.
De berekening is helemaal van zijn hand.

Na het zien van het resultaat van de berekening ben ik naar Runnerslab gestapt om 2 loopbroeken.
Een driekwart en een lange broek, deze laatste met shoftshell voorkant (winddicht).
Misschien niet de goedkoopste winkel, maar wel lekker dichtbij (wandelafstand) en een kleinere winkel waar je spontaan en vriendelijk geholpen wordt en voor een leek als ik is dat handig.
En och wat maken die paar extra euro's uit als je bovenstaande berekening bekeken hebt.

Waarom halfwerk?

Vorige week was ik verbaasd toen ik nog eens langs de Lotharingenstraat te Oudenaarde lag.

De ene kant bleek het fietspad verdwenen, en aan de ander kant een tweerichtingsfietspad aangelegd.

Opzich een goede zaak, het fietspad is nu ruim breed (2 trikes/velomobielen of bakfietsen kunnen elkaar zonder problemen passeren) tov de vroeger "zelfmoordstrookjes".

Bij het kruispunt met de Scheldekant hebben ze het fiestpad aan 1 kant gehouden tot op het kruispunt.

Maar net voor het kruispunt met de Nederenamestraat moeten de fietsers (komende van Oudenaarde-Scheldekant) een eind voor het kruispunt terug op hun eigen (rechtse) kant gaan fietsen en moeten dus de weg eens extra oversteken.

En verder zijn ze vergeten op dat kruispunt een veiliger oversteekplaats te voorzien voor fietsers. Want die Nederenamestraat is niet bepaald een rustige straat, ik denk dat je daar maar 50 mag, maar de snellere jongens (en meisjes) wens ik niet te eten te geven. Ook de Lotharingenstraat is niet altijd even rustig, waardoor de fietsers die van de Scheldekant komen (of Oudenaarde station) en moeten opdraaien naar Welden 2 keer aan gevaar bloot worden gesteld. 

Waarom kon het fietspad niet het hele eind aan 1 kant liggen, met daarbij een deftige aanduiding waar de fietsers kunnen oversteken (met eventueel lichten die ze kunnen bedienen).

Het fietspad is denk ik aangepast omdat er vanuit het station een fietspad is aangelegd naar de Lotharingenstraat om zo vanuit Ename snel naar Oudenaarde te kunnen fietsen.

Zo was het vroeger.

Dit is echt een verbetering.

Moet dit nu echt op die manier? dit is gevaarlijk.

Waarom de fietser plots aan zijn lot overlaten.
Dit is de gevaarlijkste plaats van het fietspad
en dat was het vroeger ook.

Ketting smeren.

Ik smeer normaal de ketting om de 1000km. 

Daartussen wrijf ik ze af om de 2 weken.

Als ik in de regen gelegen heb wrijf ik ze dag nadien droog met een doek.

Maar eind vorige week ben ik dat vergeten (mijn verkoudheid had daar wellicht veel met te maken). Zowel op donderdag als op vrijdag lag ik in de regen huiswaarts te keren van het werk. En op vrijdag had ik al gezien dat er roest op mijn ketting ging (zeer oppervlakkig natuurlijk).

Maar dit weekend een beetje een raar weekend gehad.

Bij het uitzieken van de verkoudheid heb ik zaterdag eigenlijk niets uitgespookt behalve slapen en suf naar een film kijken. Op zondag is het er ook niet van gekomen en deze morgen vond ik de ketting toch wel wat rammelen. Nee het is niet zoals veel kettingen van de fietsen van scholieren die haast uit elkaar rammelen, maar toch, ze klonk anders en ik wil ze toch een minimum aan onderhoud geven. 

Daarnet ff met een doek over geweest en nog nooit is er zoweinig vuil afgekomen.

Blijkbaar is het er allemaal afgeregend voor het weekend.

Na de poetsdoek is er PTFE spray over de ketting gespoten en nu kan ze er weer tegen.

De Grasshopper is over enkele dagen 1 jaar oud en heeft een mooi getal van 6300 km.

Het is wel plezant omzien dat de ketting er nog steeds mooi uitziet en er nog geen merkbare slijtage aan is. Ik zie wel dat er gebruikssporen op zijn en er is een beetje rek op, maar nog niet direct om paniek te zaaien.

Om maar een voorbeeld te geven, na 3500 km is de Brompton toe een nieuwe ketting, want dan trek ik gewoon de ketting over het voorblad.

Ik heb me wel voorgenomen om de Grasshopper (dat geldt ook voor de trike) ten laatste bij 10 000 km  de herstelplaats in te rollen voor een groot onderhoud, wat ook direct impliceert dat er dan een nieuwe ketting opkomt. Ik ga niet wachten tot ik ergens in de middle of nowhere sta te koekeloeren. 

Zelf ga ik het niet doen, ik heb er de ruimte niet voor en een auto laat je toch ook onderhouden door een vakman. Alhoewel, ik heb al meer gehoord dat nogal wat mensen "vergeten" de auto zijn/haar onderhoud te geven (willen geld uitsparen denk ik)... 

Een vlag? niet altijd aan te raden!

Ik heb altijd een vlag op de liggers staan.
Niet zozeer om overdag zichtbaarder te zijn, maar vooral snachts.
Met 2 knipperlichtjes erop wordt het leven een stuk meer helder en val je snachts meer dan behoorlijk op.






Maar een vlag heeft ook zijn nadelen.
Ik heb al een tijdje gemerkt dat nogal (de overgrote meerderheid) wat paarden niet zo heel leuk reageren op mij en mijn ligfiets.
Ook als er in groep wordt gereden en ik ergens in het midden lig.
De paarden laten de eerste rustig passeren om dan plots met mij in de nabijheid te willen weglopen, stijgeren, standepede een bocht van 180 graden maken...

Nu stond ik overlaatst op een jaagpad bij enkele losgebroken runderen samen met andere fietsers (we hadden de politie erbij gehaald). Blijken die mensen paardenhouders te zijn.
Spontaan beginnen we over ligfietsen en paarden, dat het niet steeds een goede combinatie is.
Waarbij ik ook laat weten dat paarden soms specifiek naar mij toe schrikreacties hebben terwijl ze andere liggers ongemoeid laten.
Daarbij wijst de vrouw direct naar mijn vlag: "Dat bewegend stokje en vlag zou wel eens de oorzaak kunnen zijn van de schrikreacties van de paarden".