Velomobieltreffen 2016.

Op zaterdag 4 juni had het 6de velomobieltreffen van de Limburgse Liggers (LILI) plaats. Het was de eerste keer dat ik kon deelnemen, pas sinds augustus vorig jaar heb ik een velomobiel. De Limburgse Liggers ken ik al langer door deel te nemen aan tochten waar "alles wat ligt" toegelaten is. Het is steeds strak en met zorg uitgewerkt. Deze keer was de locatie een gezellige houten chalet in de bossen van Hechtel-Eksel.

De chalet.

De velomobielen sliepen binnen.

Gezellig keuvelen.

Het begint allemaal op vrijdagavond met friet en stoofvlees en eindigt op zaterdagavond met een BBQ. Deze die van ver kwamen konden overnachten (2 opteerden voor een tent buiten) en hadden ook op zondagochtend een ontbijt. Zelf sliep ik in een B&B 2 km verderop waar ik ontbijt had.

Friet en stoofvlees op vrijdagavond.

Ontbijt.

Zaterdagavond BBQ

BBQ buffet.

De tocht op zaterdag was 85 km lang. We starten in de mist, waardoor ik nog twijfelde of ik de sportcamera's wel ging gebruiken. Uit ervaring weet ik dat mist op de lens blijft kleven waardoor je wazig tot geen beeld meer hebt, maar nu en dan een zakdoek over de lens halen kan ook helpen. Het werd uiteindelijk een mooie dag, na de middag was de zon van de partij en we waren net weer binnen toen een onweer de kraan openzette.

Vogelperspectief

Vogelperspectief.

Picnic

De overvloedige regen van de laatste dagen
testte onze waterbestendigheid.

Een laatste stop.

Het ging er heel gezellig en gemoedelijk aantoe. Er werd zelfs gedemonstreerd hoe je balkjes voor het gezicht van mensen plaatst.

Zo plaats je een balkje voor een gezicht.

Nog maar eens een balkje voor de gezichten.

De sportcamera's werden toch op de helm geplaatst en in de voormiddag werd met een regelmaat de lens van de naar voor gerichte camera met een zakdoek droog gewreven. Het resultaat zie je hieronder.

Er werd ook door anderen gefilmd en een montage gemaakt. Ik vind deze van Cees Roozendaal ook zeer geslaagd en heb de vrijheid (na het heel mooi vragen) genomen deze ook te plaatsen. Behalve dat ik ook eens in beeld kom heb ik niets bijgedragen aan deze montage.

30 jaar roeifietsen.

3 maal is scheepsrecht. Voor de derde keer dit jaar trekt de roets naar Middelburg. Deze keer niet op stage in het atelier van Derk, maar om deel te nemen aan het roeifietsfeest ter gelegenheid van het 30 jarig bestaan van de THYS roeifiets.
Eerst was het plan opgevat om alles met de fiets te doen, maar uiteindelijk werd besloten om van de mogelijkheid om met Birger mee te rijden gebruik te maken. De laatste weken heb ik heel veel kilometers gefietst en mijn lichaam stuurde enkele signalen uit met de vraag of het ietsje minder kon. De regen op zaterdagochtend toonde nog meer aan dat het een wijs besluit was de roets naast deze van Birger in de auto te schuiven.

Toen rond 12 uur de roetsers voor grote tocht zich opgang trokken waren de laatste druppels reeds aan het vallen. Als rond 13 uur de roetsers (met mezelf) voor de korte tocht zich klaarmaken hangt er enkel nog bewolking en de tijdens de hele tocht vallen amper enkele druppels. Na de tocht blijkt zelfs de zon er door te komen, zodat we bij het indrinken en nadien het eten niet binnen hoeven te blijven.

Direct na de korte tocht ging ik inchecken in het hotel en kon ik ook douchen. Na enkele wijntjes (sinds wanneer ben ik een wijndrinker???) konden we, zeer smakelijk, eten. Maar toen ze na een verrassing voor Derk aan de dans werd begonnen trok ik naar mijn bed.

Op zondag ben ik eigenhandig terug naar Gent gefietst. Bij het opstaan begon het te regenen en tijdens het ontbijt viel matige regen, maar de weerradar toonde aan dat het richting zuiden beter werd. Er werd vertrokken in een regenjasje, maar dat ging uit op de overzet richting Breskens, om daarna nooit meer nodig te hebben. Ergens bij de grensovergang was de (lichte) regen weg en bij aankomst in Gent scheen de zon.

De korte tocht werd ontsierd door een val die werd veroorzaakt door een bukfietser die bij het links omkijken ook naar links uitweek en daarbij de inhalende roetser (met een zeer respectabele leeftijd: + 70) onderuit haalde. Het werd richting hulppost maar 's avonds was hij alweer present.

Bij verschillende bloggers en bloglezers heb ik nu een gezicht. Het was leuk om bvb Wim, Piet en Mick te spreken, ze waren niet de enige maar verder heb ik geen namen kunnen onthouden.

Wat me heel sterk opviel is dat de roeifietswereld geen macho wereld is. Meer zelfs, het is niet eens een mannenwereld. Het viel me op hoeveel vrouwen aan de tochten deelnamen, en de leeftijd varieerde ook sterk, van jong tot zeer respectabele leeftijd. Naast de 3 leden van de Oost- en Westvlaamse (WOL) ligfietsers zouden nog 2 of 3 Vlamingen aanwezig zijn geweest. Maar de WOL-lers waren met hun WOL-kleding zeer herkenbaar.

Volgend jaar zou er een roeifietstocht georganiseerd worden in en rond Tilburg, we kijken er al naar uit.  

Dieter in WOL-outfit.

Birger en Dieter klaar voor de lange tocht. 

De deelnemers voor de lange tocht trekken zich op gang.

Weg zijn ze.

De deelnemers voor de korte maken zich klaar.

Een tussenstop.

Derk wijst de weg.

ff pauzeren voor een groepsfoto.

Het zat er aan te komen!

Ik had het deze maand nog niet verwacht. Maar ik wist wel dat ik ergens in de komende zomer met de roets de meeste kilometers in een maand ging afleggen. En onverwacht is dit op de laatste dag in mei gebeurd. Ondanks de verzopen maandag en de onheilsberichten voor de rest van de week was dinsdag een droge dag (die in de ochtend ook zo werd aangekondigd) en de roets kwam nog eens in forensactie. En met de zachte avond (tussen 22 uur en middernacht) werd ook nog een extraatje gereden langs de Schelde. Dit keer scheurend aan een kruissnelheid van 30 km/u. De 60 lux koplamp van B&M laat dit op een veilige manier toe. Daardoor werd de Orca ingehaald, deze heeft in mei 3 keer gereden, telkens een rit van minstens 100 km.

kilometers/fiets in mei 2016

Het totale aantal kilometers ziet er iets anders uit. Door de ligfietstreffen werden 400 km bij de Orca bijgeschreven. En het komende weekend worden door het velomobieltreffen in Limburg alweer meer dan 300 Orcaanse kilometers verwacht.

aantal km/fiets januari tot mei.

De Orca werpt zich op als de fiets voor de lange afstand en de meerdaagse tochten. De roets ontwikkelt zich als de favoriete fiets om de kortere tochten bij mooi weer te liggen. De andere fietsen krijgen de rest onder zich verdeeld.

Het roetsperspectief.

Het was me na februari al eens opgevallen, en na voorbije weekend valt het me alweer op. Maar sinds ik nu volluit aan het roetsen ben ervaar ik het weer helemaal anders.
Toen ik berichten las (in maart) over de voorbije kletsnatte februarimaand vond ik het raar dat ik dezelfde maand ervaren had als een droge en zonnige maand. Omdat ik toen maar 40 km ver raakte per dag moest ik om de uiteindelijke 244 km te halen verschillende dagen in de roets liggen, en dat was nooit in de regen geweest, zelfs een paar keer in stralende zon.

Een roetstocht in februari, blijkbaar zonder zon.

Na het blogbericht van Jan over de regen op maandag had ik alweer het gevoel een vertekend beeld te hebben over het voorbije weekend. Dat blijkt ook in mijn geheugen te staan als een droog weekend. Dat terwijl het op zondag zowat de hele dag heeft geregend, al was het de merendeels maar wat druppelen. En ik ben op zondag met de Orca gaan rijden, 130 km in totaal, en na een kleine 10 km werd het heel erg donker en kreeg ik een plensbui over mij. En toen ik aan de laatste 50 km begon werd er alweer behoorlijk wat water naar beneden gegoten.
Maar ik had op zaterdag een klein roetsritje gemaakt van, ocharme, 25 km en nu blijkt vooral dat me bij te blijven, dat droog roetsuurtje (van een verder ook volledig droge zaterdag) en niet die verzopen zondag. Ook op maandag had ik het droog, pas toen ik op het werk aankwam (iets na 5 uur in de ochtend) begon het te regenen en toen ik terug naar huis reed na 14 uur was het alweer droog. Het heeft werkelijk de hele voormiddag geregend maar dat heb ik niet gemerkt. Dan weer vertekent de dinsdag ook alweer mijn weer-idee. Gewoon omdat ik in de ochtend 22 km ben gaan roetsen en het was droog (de rest van de dag ook, maar toen ik heb ik van de tijd gebruik gemaakt om het lichaam te laten rusten).

Ligfietstreffen op zondag.

Ook las ik gisteren een opiniestukje in een krant waar het alweer ging over een, tot nu toe, zeer natte meimaand. En daar was ik toch wel van verrast. De eerste week van mei was zeer zonnig, daarbij heb ik, naast het treffen, een groepstocht meegefietst waarbij zonnebescherming echt wel nodig was. Of wordt mijn beeld alweer vertekend door die ene week waarbij ik na het werk (na 14 uur) elke dag een uurtje in de zon kon en ging liggen fietsen, een week waarna ik verrast was door de kleur die mijn armen en benen hadden gekregen. Maar ook heb ik in de maand mei al 320 km geroetst, en daarvoor heb ik ook meer dan een paar dagen nodig. Droge dagen, anders roets ik niet.

Soms krijg ik het gevoel dat het roetsen mijn beeld over het weer vertekend, het allemaal iets mooier wordt voorgesteld dan het is. Er zijn zovelen die klagen dat het altijd regent, ik blijk het nu net "iets" anders te zien.

1 jaar na het kampioenenbal.

Vorig jaar op 21 mei speelde AA Gent kampioen. Dezelfde avond reed ik mijn eerste rondje van 14 km. Ik had toen zo een 84 km geroetst vanaf 8 maart tot en met 21 mei. We zijn een jaar verder, AA Gent wordt dit jaar geen kampioen, maar ik roetste wel als een kampioen (ahumm).
De roets is 2 keer op stage geweest in de herstelplaats en ik heb er ei zo na een doodsmak mee gemaakt. Door dit laatste is mijn lichaam nog steeds zeer op zijn hoede speurend naar onregelmatigheden in het rijgedrag en dit niet alleen bij de roets maar ook bij de Grasshopper en Flite. Maar dat heeft het plezier in de roetsen niet aangetast.
Dit jaar heb ik reeds 1000 km geroetst, en in totaal heb ik nog net geen 2000 km aan de touwen liggen sleuren. Het is maar een kwestie van tijd voor de 3000 en 4000 km in de touwen hangen.
Net zoals de trike me leerde beter met de Grasshopper rijden, leert de Thys me behendiger met de Grasshopper en de Flite worden.

Verrassend genoeg staat de roets in de hoogste regionen in de kilometers/fiets lijst voor 2016. Even voerde de roets zelfs het peloton aan. Het is maar dat de Orca de winterse ritten, de vakanties (zoals het treffen) en de langere/snellere toertochten voor zich neemt of de roets stond eenzaam aan de top. Maar tegenover de lange Orcaanse tochten, zoals de kanalentocht in Antwerpen, en weekends (het treffen bvb dat een 4-daagse was met 100 km/dag) staat een heel regelmatig gebruik van de Thys wat soms verrassend veel kilometers aantikt.
Stond een jaar geleden het dagrecord op (ocharme) 14 km, staat het nu op 86 km. En volgende maand doe ik een gooi naar een dagtocht van boven de 100 km. Het is ook de bedoeling om het roeifietsfeest mee te maken, heen en terug roetsen en de korte tocht.
Op het eind van het jaar zal het duidelijker zijn, maar ik heb zo het gevoel dat met de komst van de roets, zeker nu deze op punt staat, alles op zijn plaats lijkt te vallen. De Flite, oorspronkelijk gekocht om kortere tochten rustig te cruisen langs rivieren en kanalen, werd tot vorig jaar verkeerdelijk gebruikt om mee op vakantie te gaan. Dat laatste neemt nu de Orca voor zijn rekening, maar ook de Thys zorgt ervoor dat de Flite nu gebruikt wordt om rustig mee te rijden, lees maar: relaxen langs het water. Dit in afwisseling met de roets, waarmee het veel meer werken is (met het hele lichaam) en het ook wel eens wat sneller aantoe gaat. Na een dagje op de roets voelt een tocht op de Flite aan als een rustdag.
De grootste dupe is dus niet, zoals ik eerst dacht, de Flite, maar de Grasshopper. De Grasshopper wordt gebruikt om bij mooi weer mee te gaan werken. Maar dat moet deze nu wel delen met de roets.  Door de roets ook in te zetten in het woon-werk verkeer zorg ik ervoor dat (vooral) de buikspieren met regelmaat aangesproken worden en ik dus nooit een te lange periode niet roets, waardoor de buikspieren actief blijven.

Degene die de eerste berichten over de roets gelezen hebben, hebben nu ook wel door dat ik het vooropgestelde doel "een paar keer per week een rondje langs het water" helemaal voorbij ben geschoten. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat de tochten alsmaar langer moeten worden. Zo een paar keer per jaar een tocht van +100 km is wel leuk, maar niet de hoofdzaak. Anders wordt het een sleur aan de touwen en het moet leuk blijven. Daardoor denk ik ook dat de roetstochten zich vooral zullen blijven afspelen tussen de 20 en 80 km.

Ligfietstreffen 2016: een visuele impressie.

De voorbije dagen is tussen de fietstochten door koortsig gewerkt om de opnames van het treffen in een 5 minuten durende impressie te gieten. Het resultaat vind je hieronder:

Ligfietstreffen 2016, enkele foto's.

Veel woorden ga ik over het treffen niet schrijven. Anderen doen dat wel, oa. Wilco met deel 1 en deel 2, Birger. Jan komt een dezer ook met een verslag aan. Maar voor ik aan de montage van een impressie begin wil ik enkele foto's op het publiek loslaten.

Vrijdag:

Lucien heet me welkom.

De eerste liggers zijn aangekomen.

"Hoek van Holland": Wilco, Anita, Erwin, Joop.

Spaghetti.

De traditionele T-shirt verdeling.

Zaterdag:

Cursus hoe eet je banaan?

Klaarmaken voor de korte tocht.

De fietsen voor de lange tocht.

Lunch in Tholen.

Zaterdagavond.

Erwin.

Na 100 km met een Strada heeft Anita honger, grote honger.

Zondag:

Zondag maakte zijn naam waar.

Lillo

Lillo

Mass, Antwerpen.

Mass, Antwerpen.